• Αρχική
  • Τεῦχος 200 - Μάρτιος 2013
  • Αρχιερατική Δέησις πρός τον Θεόν διά τήν ανεύρεσιν τού συληθέντος τιμίου Λειψάνου τού εν αγίοις Ιερομάρτυρος Πολυκάρπου Επισκόπου Σμύρνης Προστάτου τής Επαρχίας Ναυπακτίας

Αρχιερατική Δέησις πρός τον Θεόν διά τήν ανεύρεσιν τού συληθέντος τιμίου Λειψάνου τού εν αγίοις Ιερομάρτυρος Πολυκάρπου Επισκόπου Σμύρνης Προστάτου τής Επαρχίας Ναυπακτίας

Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου

Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός ημών, ο αγιάζων τούς αγαπώντας Σε καί ο εν αυτοίς αναπαυόμενος, ο καθιστών τούς αγίους σκεύη τού αγίου Ονόματός Σου, μέλη τίμια τού αγίου Σώματός Σου, ναούς τού Αγίου Πνεύματος ο αγαπήσας τόν δούλον καί θεράποντά Σου Πολύκαρπον, Επίσκοπον Σμύρνης, αξιώσας αυτόν τού βαθμού τής Αρχιερωσύνης καί τής ιερουργίας τού μαρτυρίου ο οδηγήσας τό ιερόν λείψανον τού αγίου Σου εις τά σκηνώματα τής Ιεράς Μονής ταύτης, τής Παναγίας τής επωνομαζομένης Αμπελακιωτίσσης, εις αγιασμόν τού λαού Σου, καί αναδείξας τούτο κατοικητήριον δόξης καί πηγήν ακενώτων θαυμάτων, ευχαριστούμέν Σοι σήμερον, επί τή θεία Λειτουργία ταύτη ήν επετελέσαμεν, καί δοξολογούμεν τό άγιον καί υπερύμνητον Όνομά Σου.

Σύ εί ο δοτήρ τών αγαθών καί τής ζωής χορηγός Σύ εί ο γινώσκων τό βάθος τών καρδιών ημών Σύ εί ο πλουτίζων ημάς εν πάση σοφία πνευματική Σύ εί ο ευλογήσας ημάς διά τών ικεσιών τού αγίου Σου καί καταστήσας τήν Μονήν ταύτην θησαυρόν ακένωτον καί ημάς κληρονόμους τών τού Αποστολικού Πατρός αγίων Λειψάνων. Διό Σέ υμνούμεν, Σέ ευλογούμεν, Σέ δοξάζομεν τόν όντως όντα Θεόν ημών, τόν ποιούντα μεγάλα καί θαυμάσια, ένδοξά τε καί εξαίσια.

Πεποίθαμεν, Δέσποτα τών απάντων, Κύριε τού Ουρανού καί τής γής, απάσης κτίσεως, ορωμένης τε καί ουχ ορωμένης, ότι γινώσκεις τό άλγος τών καρδιών ημών καί τήν θλίψιν ημών διά τήν ιεροσυλίαν τήν γενομένην εν τώ αγίω τόπω τούτω, ότι καρδίαι πεπωρωμέναι καί χείρες ανόσιοι εμίαναν τόν Ιερόν τούτον Ναόν, διά τής ρήξεως τών θυρών αυτού καί αφήρπασαν εν ασχημοσύνη καί φονική καρδία τό πανίερον Λείψανον τού ιερωτάτου Πατρός, ό τό πύρ εσεβάσθη ωσαύτως τε καί αλλοεθνείς καί αλλόδοξοι διά τών αιώνων. Εβαρύνθη η καρδία ημών διά τήν τοιαύτην βέβηλον καί ασεβή πράξιν καί ενέργειαν, έμπλεον ούσαν σατανικής εμπνεύσεως καί διαθέσεως εμπαθούς, ηλγήσαμεν σφόδρα καί ηνιάθημεν. Διερωτήθημεν απορούντες: Τίς νούς εωσφορικός διέπραξε τό τοιούτον ανόμημα; Τίς διενοήθη τήν βεβήλωσιν τού ιερού σκηνώματος τής δόξης Σου, τού ηγιασμένου τούτου λειψάνου; Τίς άφοβος ήψατο τής ευλογούσης δεξιάς χειρός ταύτης εν θρασύτητι καί αναισχυντία; Τίς τήν τού λαού αγάπην υπερείδεν;

Αληθώς, ενεοί ιστάμεθα ενώπιον πράξεως ιταμοτάτης, βωβοί ενώπιον τοιούτου ανοσιουργήματος καί άλαλοι ενώπιον τοιαύτης ενεργείας σατανικής. Πρό ολίγων ημερών ο ευλογημένος ούτος τόπος, ο αγιασθείς υπό τής παρουσίας τής αγίας Μητρός Σου, τής Παναγίας τής Αμπελακιωτίσσης, καί υπό τής χαριτοβρύτου δεξιάς τού αγίου θεράποντός Σου, Πολυκάρπου τού θαυμαστού, εβεβηλώθη υπό αγρίων ορμών καί βαρβάρων πράξεων, ασυνέτων, ανοήτων, εμπαθών, ασεβών καί πεπλανημένων ανθρώπων.

Βλέψον, τοίνυν, ιλέω όμματί Σου επί τού τεθλιμμένου τούτου λαού καί επάκουσον τής δεήσεως αυτού. Ίδε τήν θλίψιν καί τά δάκρυα επί τή απωλεία τού σεβαστού καί πολυφιλήτου θησαυρίσματος τού καί πολιούχου τής Επαρχίας ταύτης. Οι οφθαλμοί ημών πρός Σέ ενατενίζουσιν, αι προσευχαί προχεόμεναι εκ τών καρδιών ημών πρός Σέ αναβαίνουσι, ως θυμίαμα ενώπιόν Σου. Μή παρίδης τής δεήσεως ημών καί τόν στεναγμόν τής καρδίας ημών.

Δεόμεθά Σου, Κύριε ο Θεός ημών διάνοιξον τάς πεπωρωμένας αυτών καρδίας καί φώτισον τόν σκοτεινόν καί εωσφορικόν νούν τών επιτελεσάντων τήν μιαράν καί βδελυράν ταύτην πράξιν, ίνα ανανήψαντες εκ ζόφου κακίας επανάγωσι τό άγιον καί ιερόν Λείψανον εις τόν οίκον αυτού, τήν Ιεράν ταύτην Μονήν. Δός αυτοίς εννοήσαι, ότι η ενέργεια αύτη φέρει αυτούς αφεύκτως εις βάραθρον κακίας, εις ασθένειαν ψυχής καί σώματος, εις τά τάρταρα τού Άδου, εις τόπον απωλείας καί βασάνου. Έπρεπεν όντως αυτοίς, τοίς φυσικοίς καί ηθικοίς αυτουργοίς, δοθήναι αφορισμός καί αναθεματισμός, αλλ' αυτή αύτη η βέβηλος πράξις αυτοκατάκριτός εστι, εάν μή μετανοήσωσιν πικρώς, ως ο Πέτρος, ο Απόστολός Σου, επί τή αρνήσει αυτού.

Δός ημίν, Δέσποτα τών απάντων, Κύριε ο Θεός ημών, τήν δύναμιν ικετεύσαι τόν θεράποντά Σου, τόν Ιερομάρτυρα Πολύκαρπον τόν θαυμαστόν.
Άγιε Πολύκαρπε, ο πολιούχος τών καρδιών ημών, ελθέ τάχιστα πλησίον ημών, ελευθέρωσον τό τίμιον μέλος τού σώματός σου από χειρών αδίκων, ανόμων, ασεβών καί ανοσίων καί συγκατοίκησον εκ νέου μεθ' ημών, τών αγαπώντων σε εξ όλης τής καρδίας ημών. Σύ εί ο μετά Θεόν πατήρ ημών καί ημείς εσμέν τέκνα σου. Ορώμεν τόν τόπον τού σκηνώματός σου κενόν, αλλά καί περιβεβλημένον υπό τής αγάπης ημών καί λελουμένον υπό τών δακρύων ημών. Ελθέ η παραμυθία, ο αλείπτης καί ο προνοητής ημών.

Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ τού Θεού τού ζώντος, πρεσβείαις τής Υπεραγίας Μητρός Σου καί ικεσίαις τού αγίου Ιερομάρτυρος Πολυκάρπου, πράϋνον τής ψυχής ημών τό άλγος, απάλυνον ημών τόν πόνον καί πλήρωσον τόν πόθον ημών ίνα ίδωμεν εκ νέου τήν ευλογούσαν δεξιάν τού αγίου Σου, τήν φοβεράν τοίς υπεναντίοις καί ιλαράν τοίς φίλοις αυτού.

Ότι Σού εστιν η δόξα καί η τιμή καί η προσκύνησις σύν τώ ανάρχω Σου Πατρί καί τώ Παναγίω καί αγαθώ καί ζωοποιώ Σου Πνεύματι νύν καί αεί καί εις τούς αιώνας τών αιώνων, αμήν.
(Κυριακή 17 Μαρτίου, Ιερά Μονή Αμπελακιωτίσσης)

  • Προβολές: 995

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance