Γεγονότα καὶ Σχόλια: Ποιμαντικά ερωτήματα - Η αρχοντιά του Ορθόδοξου ήθους

Ποιμαντικά ερωτήματα

Το πρόβλημα της επικοινωνίας με τους νέους είναι μόνο θέμα γλώσσας; Το ποιμαντικό ενδιαφέρον μας, νομίζω, πρέπει να πηγαίνη βαθύτερα. Οπωσδήποτε χρειάζεται ανοικτή γραμμή επικοινωνίας της Εκκλησίας με τη νεολαία. Οπωσδήποτε χρειάζεται γνώση της σύγχρονης γλώσσας και ορολογίας που χρησιμοποιούν οι νέοι, όχι, βέβαια, για να τους μιλάμε σ’ αυτήν, αλλά για να τους καταλαβαίνουμε, για να συλλαμβάνουμε τα μηνύματα που θέλουν να μας μεταδώσουν.

Οι νέοι, όπως όλοι μας, θέλουν να τους καταλαβαίνουν. Δεν θέλουν να τους μιμούνται. Η μίμηση τους κάνει να δυσανασχετούν και να αισθάνονται ανασφαλείς· καταλαβαίνουν την υποκρισία, την τεχνητή συμπεριφορά. Θέλουν ειλικρινή και καθαρή σχέση με τους μεγάλους.

Αυτά καταγράφονται ως προσωπικές σημειώσεις από την παρακολούθηση του Συνεδρίου, που οργάνωσε η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, στις 8 και 9 Μαΐου, για τα στελέχη και τους υπεύθυνους του νεανικού έργου των Ιερών Μητροπόλεων. Στο Συνέδριο αυτό, στο οποίο ακούσθηκαν ενδιαφέρουσες εισηγήσεις, μου γεννήθηκαν δυο ακόμη ερωτήματα. Πρώτον, μπορούμε να μιλάμε για ορθόδοξη ποιμαντική της νεότητος, όταν η ποιμαντική πράξη είναι αποδεσμευμένη από την εμπειρική θεολογία της Εκκλησίας μας; Δεύτερον, είναι σωστό να περιγράφουμε τις καταστάσεις των νέων, τις αντιδράσεις και τις αναζητήσεις τους, με βάση τις δικές μας εμπειρίες; Δυστυχώς οι εμπειρίες πολλών μεγάλων είναι εμπειρίες καταπιεσμένων κατηχητοπαίδων, τα οποία σε ώριμη ηλικία προσπαθούν να πραγματοποιήσουν την επανάσταση που δεν έκαναν, όταν την δικαιολογούσε η ηλικία τους.

Το πρόβλημα των σημερινών νέων δεν είναι τόσο η καταπίεση - όποια μορφή και αν έχει τώρα - όσο η ελευθερία, η οποία απαιτεί υπευθυνότητα. Το χάσμα με τις παλιότερες γενιές είναι μεγάλο. Δεν γεφυρώνεται με τεχνικές. Γεφυρώνεται με την ειλικρινή και ανιδιοτελή αγάπη, η οποία είναι μια θεολογική αρετή· μια αρετή που δεν μπορεί να συνυπάρχη με καμμιά αθεολόγητη ποιμαντική.

Η αρχοντιά του Ορθόδοξου ήθους

Μέσα στην έξαρση του παράλογου πολέμου της Βαλκανικής είναι πολύ χρήσιμο να ακουσθή η φωνή του Επισκόπου Ράσκα και Πρίζρεν κ. Αρτεμίου, ο οποίος ποιμαίνει την περιοχή του Κοσσυφοπεδίου. Ο δημοσιογράφος Αντώνης Καρκαγιάννης, στην Καθημερινή της 9ης Μαΐου, παρουσιάζει δύο κείμενα του επισκόπου Αρτεμίου, τα οποία δείχνουν τον τρόπο με τον οποίο η τοπική Ορθόδοξη Εκκλησία αντιμετωπίζει το πρόβλημα. Αντιγράφω μικρό απόσπασμα από το ένα κείμενο, που δείχνει την αρχοντιά του ορθόδοξου ήθους, το οποίο είναι ξένο προς εθνικισμούς και βίαιες πολιτικές ιδεολογίες.

Στο Πασχαλινό, λοιπόν, μήνυμά του ο Επίσκοπος Αρτέμιος γράφει: “Τα δεινά τα οποία υποφέρουμε και υπομένουμε - από την κυβέρνηση (Μιλόσεβιτς), από τους Αλβανούς τρομοκράτες και από το ΝΑΤΟ - δεν εξαρτώνται από εμάς... Το άλλο όμως κακό και το χειρότερο για όλους μας, εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς. Εάν θα μείνουμε άνθρωποι ή θα γίνουμε απάνθρωποι, αν θα είμαστε αδέλφια και καλοί γείτονες με τους λαούς άλλων εθνοτήτων και θρησκειών, αν σ’ αυτήν τη χαώδη κατάσταση θα κάνουμε το καλό ή το κακό στον πλησίον μας, εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς! Εάν είμαστε Χριστιανοί, εάν είμαστε άνθρωποι πρέπει να τηρήσουμε τον λόγο του Ιερού Ευαγγελίου: “Πάντα ουν όσα αν θέλητε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, ούτω και υμείς ποιείτε αυτοίς””.

π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

  • Προβολές: 1258

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance