Γερασίμου Στυλιανού: Πτυχές διδασκαλίας των Πεντηκοστιανών

του Γερασίμου Στυλιανού, Θεολόγου

Η κάθε Πεντηκοστιανή ομάδα έχει δική της διδασκαλία, που δεν είναι τίποτα άλλο παρά προσωπική διδασκαλία του ιδρυτή κάθε ομάδας. Εάν παρατηρήσουμε την διδασκαλία τους, θα διαπιστώσουμε ότι αποδέχονται την Αγία Γραφή απορρίπτοντας την Ιερά Παράδοση, εκτός από κάποια σημεία της, που αναφέρονται σε κανονικά βιβλία της Καινής Διαθήκης.

Δέχονται την κατά γράμμα ερμηνεία της Αγίας Γραφής και πιστεύουν ότι τους δόθηκε ιδιαίτερο χάρισμα εξηγήσεώς της. Υποστηρίζουν την Α’ Οικουμενική Σύνοδο, εξαιτίας του συμβόλου της πίστεως, προκειμένου να μην αποδοκιμαστούν από τους Χριστιανούς και αποδέχονται τους κανόνες των βιβλίων της Κ. Διαθήκης είτε είναι προσώπων είτε είναι Συνόδων.

Διδάσκουν ότι αρκεί κάποιος να πιστεύη στον Χριστό, στο Αίμα Του, ώστε να τον επισκεφθεί το Άγιον Πνεύμα, προκειμένου να βαπτισθή. Επιβεβαίωση της σωτηρίας τους είναι το χάρισμα της γλωσσολαλιάς, αφού το θεωρούν προϋπόθεση της αναγεννήσεως. Ο Πεντηκοστιανός που έχει αναγεννηθή, είναι σεσωσμένος και δεν έχει σχέση με την αμαρτία. Από τα μυστήρια δέχονται μόνο το βάπτισμα και την θεία Κοινωνία ως απλές τελετουργίες, απορρίπτοντας έτσι και το δόγμα που αναφέρεται στο θέμα της μεταβολής του άρτου και του οίνου σε Σώμα και Αίμα Χριστού.

Πρέπει να σημειωθή ότι ο κάθε Πεντηκοστιανός μπορεί να λάβη το χάρισμα του ποιμένος από το Άγιον Πνεύμα γι’ αυτό και αντιτίθεται στην ειδική ιερωσύνη. Το βάπτισμα είναι μια απλή πράξη, που συνιστά ότι ο πιστός που πίστεψε κι έλαβε τα αγιοπνευματικά χαρίσματα είναι σεσωσμένος καί, ως σεσωσμένος, εντάσσεται στην Εκκλησία του Χριστού. Ο νηπιοβαπτισμός γι’ αυτούς είναι άκυρος καί, εάν κάποιος βαπτίστηκε ως νήπιο σε κάποια άλλη θρησκευτική κίνηση, πρέπει να ξαναβαπτιστή, εφ’ όσον αποδεχθεί την πεντηκοστιανή διδασκαλία.

Σύμφωνα με τις δοξασίες των Πεντηκοστιανών, ο γάμος είναι μια απλή πράξη συμβιώσεως, ενώ αρνούνται την πολυγαμία και το διαζύγιο. Το μυστήριο της εξομολογήσεως σε ιερέα είναι άκυρο, γιατί ισχυρίζονται ότι μπορεί ο πιστός να εξαγορεύση τις αμαρτίες του και να μετανοήση μπροστά στον Χριστό, επικαλούμενος απλά το Όνομά Του. Την εξαγόρευση θεωρούν μια συζήτηση με χαρισματικούς της Κίνησης, που θα επιφέρουν την ψυχική αγαλλίαση.

Ως σύμβολα πίστεως αποδέχονται μόνο τον Σταυρό, απορρίπτουν τις εικόνες καθώς και την τιμή στα εικονιζόμενα πρόσωπα. Αρνούνται να δεχθούν τα μνημόσυνα και πιστεύουν ότι οι ψυχές κρίνονται απ’ τον Θεό μετά την έξοδό τους από το σώμα, που βρίσκεται σε κατάσταση ναρκώσεως.

Στο θέμα της εσχατολογίας πιστεύουν ότι, πριν την έλευση του Αντιχρίστου, θα έρθη ο Χριστός για να αρπάξη “τήν Εκκλησία”, ώστε για επτά χρόνια να μην υποστή τις συνέπειες του Αντιχρίστου.

Στην διάρκεια θα υποφέρουν όσοι βρίσκονται στην γη και δεν μετάσχουν της αρπαγής. Στην ίδια περίοδο θα γίνη και ο πόλεμος του Αρμαγεδώνος. Όταν λήξη η επταετία, θα κατέβη ο Χριστός στην γη με τους αρπαγέντας και θα εγκαθιδρύση χιλιετή βασιλεία, όπου στο τέλος της θα πραγματοποιηθή η γενική ανάσταση - κρίση και απόδοση.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι δεν δέχονται την Θεοτόκο ως αειπάρθενο και διδάσκουν ότι είχε γεννήσει κι άλλα παιδιά. Αυτές σε γενικές γραμμές είναι οι θέσεις της διδασκαλίας των Πεντηκοστιανών κι ας έχουμε υπόψη μας ότι διαφοροποιούνται από κίνηση σε κίνηση, αφού προβάλλονται προσωπικές γνώμες των ποιμένων τους. Παρατηρούμε ότι γενικά η κίνηση των Πεντηκοστιανών δε συνέβαλε στην ενότητα, αλλά στην μεγαλύτερη διαίρεση των Προτεσταντικών ομάδων.

Δεν πρέπει όμως να παραλείψουμε ότι στόχος των Πεντηκοστιανών είναι να συγκροτήσουν την Εκκλησία των εσχάτων καιρών, την οποία θα παραλάβη ο Κύριος και επικαλούνται την έκχυση του Αγίου Πνεύματος στις Πεντηκοστιανές ομάδες του αιώνος μας. Ανεξάρτητα απ’ το γεγονός ότι η Εκκλησία υφίσταται δια μέσω των αιώνων και δεν είναι δυνατό να εμφανίστηκε στον αιώνα μας, παρατηρούμε ότι το Άγιον Πνεύμα οδηγεί στην ενότητα κι όχι στην διαίρεση. Αντίθετα οι Πεντηκοστιανές ομάδες παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές όχι μόνο στην δογματική διδασκαλία αλλά και στην πίστη.

Οι Πεντηκοστιανοί μιλούν για το “μικρό ποίμνιο”, που ταυτίζεται με την Εκκλησία των εκλεκτών, και την Εκκλησία των “μαζών” που ταυτίζεται με τον κόσμο. Το “μικρό ποίμνιο” αναφέρεται στην εποχή της Κ. Διαθήκης. Τότε η Εκκλησία ήταν αντιμέτωπη με την κοινωνία που δεν είχε δεχθεί την Χριστιανική πίστη. Επίσης διδάσκουν ότι, όταν η “εκκλησία” τους απόκτησε την πλειοψηφία μέσα στην κοινωνία, συνέχισε να κατέχη την αλήθεια. Αυτό έρχεται όμως σε αντίθεση με το γεγονός ότι οι ίδιοι οι Πεντηκοστιανοί υποστηρίζουν ότι το κίνημά τους στην Νότιο Αμερική, το μόνο μέρος όπου μπορεί να θεωρηθούν πλειοψηφία, έπεσε σε αποστασία.

Εμείς πιστεύουμε ότι η αληθινή Εκκλησία είναι Μία· είναι αυτή που διατηρεί καθαρό τον λόγο του Θεού χωρίς ανθρώπινες επινοήσεις και συμφέροντα. Είναι αυτή που στολίζεται με τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος.

Για το πώς θεωρούν τα χαρίσματα οι Πεντηκοστιανοί, θα μιλήσουμε σε επόμενο άρθρο της Εκκλησιαστικής Παρέμβασης.

  • Προβολές: 1228

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance