Γεγονός καὶ Σχόλιο: Ένας πρόωρος “θάνατος”

Είναι πασίγνωστη η προβατίνα Ντόλι, το πρώτο κλωνοποιημένο πρόβατο που απασχόλησε πολύ καιρό τους επιστήμονας, τους δημοσιογράφους και το αναγνωστικό κοινό. Οι πρόσφατες δημοσιογραφικές ειδήσεις μας πληροφόρησαν ότι η Ντόλι « πέθανε» . Η Ντόλι « γεννήθηκε» στις 5 Ιουλίου του 1996 και « πέθανε» στις 14 Φεβρουαρίου 2003, σε ηλικία 6,5 ετών, ενώ τα φυσιολογικά πρόβατα που ζουν σε κοπάδια φθάνουν στην ηλικία 12-15 ετών.

Για να κλωνοποιηθή η Ντόλι χρειάσθηκαν να γίνουν 200 ανεπιτυχείς προσπάθειες, οι οποίες κόστισαν πολύ. Και στην συνέχεια την παρακολουθούσαν οι ειδικοί επιστήμονες για να βλέπουν την εξέλιξη της υγείας της, αφού ήταν το πρώτο πρόβατο της τεχνολογίας. Κατά καιρούς διαπίστωναν ότι παρετηρείτο μια πρόωρη γήρανση στο σώμα της Ντόλι. Τρία χρόνια μετά την « γέννησή» της διαπίστωσαν ότι τα κύτταρά της παρουσίαζαν φθορά, πράγμα το οποίο παρετηρείτο στα γηραιότερα ζώα. Στην συνέχεια παρατήρησαν μια αρθρίτιδα στα πίσω πόδια της. Τέλος « πέθανε» από ένα οξύτατο πρόβλημα στους πνεύμονες, που είναι ένα πρόβλημα που παρατηρείται σε γηραιά πρόβατα, ηλικίας 11-12 ετών.

Πολλοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι τα κλωνοποιημένα ζώα κουβαλούν και την ηλικία των « γονιών» τους. Πράγματι, παρατηρώντας την Ντόλι συμπεραίνουμε ότι « η ηλικία θανάτου της Ντόλι σύν την ηλικία της μητέρας της, όταν έδωσε το γενετικό υλικό, μας δίνει την ηλικία που συνήθως πεθαίνουν τα πρόβατα» . Οπότε διαπιστώνεται ότι η βιολογική ηλικία της Ντόλι ήταν μεγαλύτερη από την συμβατική, γι’ αυτό εύστοχα γράφηκε σε εφημερίδα « γεννήθηκε μεγάλη, πέθανε νωρίς» (Καθημερινή και Βήμα της 23 Φεβρουαρίου 2003).

Πολλά είναι τα ερωτηματικά από το περιστατικό αυτό και μάλιστα όταν μεταφέρονται και στην ενδεχόμενη κλωνοποίηση του ανθρώπου. Εκείνο που θέλω να σημειώσω είναι ότι αποδεικνύεται περίτρανα αυτό που η ορθόδοξη θεολογία υποστηρίζει ότι με την γέννησή μας κληρονομούμε τον θάνατο στην βιολογική μας ύπαρξη, ότι η γήρανση και ο θάνατος είναι μια ασθένεια. Μέσα από τα κύτταρα κληρονομείται η φθορά και η θνητότητα, ο βιολογικός θάνατος, και δεν μπορούμε να τον νικήσουμε με ανθρώπινα κτιστά μέσα. Επομένως, το πρόβλημα του ανθρώπου δεν είναι η παράταση της ζωής, αλλά ή υπέρβαση του θανάτου.

Η ενανθρώπηση του Χριστού είχε σκοπό την νίκη επάνω στον θάνατο και ή εκκλησιαστική ζωή δεν αποβλέπει σε μια ικανοποίηση των συναισθημάτων μας, αλλά στην υπέρβαση του θανάτου. Η θεία Κοινωνία είναι « φάρμακο αθανασίας» και ο Χριστός είναι εκείνος που « κλωνοποιεί» τον άνθρωπο και τον μεταφέρει σε άλλον τρόπο ύπαρξης, με τον να τον βοηθά να νικήση τον θάνατο.

Η επιστήμη μπορεί να παρατείνη την ζωή –αν και στην Ντόλι σμίκρυνε την ζωή– αλλά δεν μπορεί να νικήση τον θάνατο. Η υπέρβαση του θανάτου είναι το ζητούμενο. Το πώς επιτυγχάνεται αυτό είναι υπόθεση αναζήτησης της ζωής μέσα στον εκκλησιαστικό χώρο.

Ν.Ι.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΟ

  • Προβολές: 1168

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance