Ἀστρολογία

ΑΝΤΙΑΙΡΕΤΙΚΟ

“Η πλέον ανόητη απάτη του ανθρωπίνου γένους” (Ιερός Αυγουστίνος)

του Αρχιμ. π. Δαμασκηνού Βασιλοπούλου

Η εποχή μας, όσο κι αν χαρακτηρίζεται για την ταχύτατη διάδοση των πληροφοριών, τα απίστευτα επιστημονικά επιτεύγματα και τις ασύλληπτες τεχνολογικές εφαρμογές - για την γνώση δηλ. που έχει “πληθυνθεί” - είναι συγχρόνως εποχή συγχύσεως, συγκρητισμού, αιρέσεων, μαγείας, αποκρυφισμού και άλλων αρνητικών φαινομένων, που δρουν εναντίον του ανθρώπου, τον οποίο παραπλανούν, εξευτελίζουν και ποδοπατούν ανελέητα, τις περισσότερες φορές εν ονόματι κάποιας “επιστήμης”.

Ανάμεσα σε εκείνους που εκμεταλλεύονται ανέντιμα την αγωνία, τον φόβο, την ελπίδα και την προσδοκία για το μέλλον του σημερινού ανθρώπου, είναι οι Αστρολόγοι, οι οποίοι πλουτούν σε βάρος των αφελών θυμάτων τους, που καταβάλλοντας υπέρογκα ποσά, αντλούν από αυτούς αμφιβόλου ποιότητος πληροφορίες για το μέλλον. Οι Αστρολόγοι, όπως όλοι γνωρίζουμε, διαλαλούν την πραμάτειά τους και προπαγανδίζουν το “κοινωφελές” έργο τους επίσημα από τα μέσα μαζικής ενημερώσεως, εξαπατώντας με δόλο τους αποδέκτες των μηνυμάτων και διαφημίσεών τους, ότι λόγω των “ιδαιτέρων” ικανοτήτων που διαθέτουν, μπορούν να επιλύουν κάθε πρόβλημα, οδηγώντας τους ανθρώπους με τέχνη να αντιμετωπίζουν μοιρολατρικά την ζωή τους.

Οι “πολυχαρισματούχοι” αυτοί θαυματοποιοί, οι διαβεβαιώνοντες ότι μιλούν με τ’ αστέρια και επικοινωνούν με τα πνεύματα (τα πονηρά), εκμεταλλευόμενοι την αγωνία, την άγνοια και την αφέλεια των ανθρώπων, δελεάζουν πονηρά τους υποψηφίους πελάτες τους. Δεν θα ήταν λοιπόν καθόλου υπερβολή εάν χαρακτηρίζαμε την Αστρολογία, μια ακόμη μάστιγα της εποχής μας, ένα επικίνδυνο “ψυχοναρκωτικό”, μια απόκρυφη και διαβεβλημένη δραστηριότητα, που λειτουργεί κατά του ανθρώπου, έστω κι αν οι ανά τον κόσμο και την Ελλάδα χιλιάδες εκπρόσωποί της αγωνίζονται με κάθε τρόπο να φτιάξουν και να διατηρήσουν το καλύτερο δυνατόν προσωπείο, προφανώς ως δόλωμα για την πολυπληθή και ανυπεράσπιστη πελατεία τους.

Αλλά τί ακριβώς είναι η Αστρολογία; Κατά την Εγκυκλοπαίδεια “Επιστήμη και Ζωή”, είναι “Ψευτοεπιστήμη της Αρχαιότητας και του Μεσαίωνα που στηριζόταν στην πίστη ότι τα αστέρια επιδρούν πάνω στη γη και στη ζωή των ανθρώπων”. Στην αρχαιότητα η Αστρολογία ήταν ενιαία με την Αστρονομία και αναπτύχθηκε στην Βαβυλωνιακή αυτοκρατορία ως ενασχόληση των ειδωλολατρών ιερέων. Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στους Αιγυπτίους, στους Έλληνες και στους Ρωμαίους. Αξίζει να αναφέρουμε πώς στην αρχαία Ρώμη, οι αρχές αντιμετώπισαν με επιφυλακτικότητα την διάδοσή της και κάποιες φορές υπήρξαν και διατάγματα κατά των Αστρολόγων. Ο ποιητής Έννιος, ειρωνευόμενος τους Αστρολόγους για την τέχνη τους έλεγε: “Τα ωροσκόπια κοστίζουν μια δραχμή· και μια δραχμή είναι πολύ ακριβά”.

Η Αστρολογία αναπτύχθηκε ιδιαίτερα στην Ευρώπη κατά την περίοδο του Μεσαίωνα. Αυτοκράτορες, ακόμη και Πάπες μαζί με τα πλήθη πίστευαν στην Αστρολογία. Τόσο αναπτύχθηκε, ώστε και καθηγητικές έδρες στα Πανεπιστήμια αφιερώθηκαν σ’ αυτήν. Η “ευτελής τέχνη” κατά τον χαρακτηρισμό του Λουθήρου κατακτούσε συνεχώς έδαφος, έστω κι αν οι άνθρωποι απογοητεύονταν από αυτήν, όταν αποτύγχανε στις προβλέψεις της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα γελοιοποιήσεως της Αστρολογίας αλλά και των ανθρώπων που την αποδέχονταν αποτελεί η περίπτωση του Αστρολόγου Σταίφλερ που προέβλεπε για το Φεβρουάριο του 1524 μια βιβλική πλημμύρα. Οι άνθρωποι πανικοβλημένοι σταμάτησαν να εργάζονται και να καλλιεργούν, περιμένοντας τον νέο “κατακλυσμό”. Οι πλούσιοι έφτιαχναν πλοία για να γλυτώσουν ή έφευγαν στα βουνά. Όμως δεν συνέβη τίποτε. Κάποιοι προσπαθούσαν να συνδυάσουν Αστρονομία και Αστρολογία, όπως π.χ. ο μεγάλος αστρονόμος Κέπλερ, που γράφει: “Η αστρολογία είναι για μένα μια ανυπόφορη, αλλά αναγκαία σκλαβιά. Για να εξασφαλίσω τα έξοδα της χρονιάς μου, τον τίτλο μου και τα αναγκαία για τη ζωή μου, πρέπει να ασχολούμαι με την περιέργεια των αμαθών. Η αστρονομία είναι η σοφή μητέρα και η αστρολογία η ανόητη θυγατέρα, η οποία προσφέρει τον εαυτό της σε οποιονδήποτε την πληρώσει, για να συντηρήσει τη μητέρα της” (Kourt Koh, “Η Αλήθεια για τον Αποκρυφισμό”, Έκδοση Ελληνικού Ινστιτούτου της Βίβλου, 1980, σελ. 17).

Η Αστρολογία μετά τον 17ον αιώνα αρχίζει να παρακμάζη. Στον αιώνα μας η επανεμφάνισή της υπήρξε εντυπωσιακή, ίσως και εξ αιτίας των δύο παγκοσμίων πολέμων. Σήμερα χιλιάδες αστρολόγοι σ’ ολόκληρο τον κόσμο και στην Ελλάδα κάνουν “χρυσές δουλειές”, προσφέροντας τις υπηρεσίες της σε πολλούς ενδιαφερομένους. Γιατί όμως αρνούμαστε να δεχθούμε την Αστρολογία ως επιστήμη; Κατ’ αρχήν διότι παρ’ όλες τις προσπάθειες των ενασχολουμένων μ’ αυτήν δεν κατάφερε να καταστή αξιόπιστη. Ακόμη γιατί “η αστολογία απότυχε άπειρες φορές στις προφητείες της. Πολλές φορές, προμηνύοντας καταστροφές, που δεν έγιναν ποτέ, προκάλεσε πανικό και άλλες φορές εκμεταλλεύτηκε την ευπιστία των αφελών και δημιούργησε δυσάρεστες καταστάσεις. Γι’ αυτό σήμερα υπάρχουν, σε όλες σχεδόν τις χώρες, νόμοι που απαγορεύουν την άσκησή της” (Εγκ. “Επ. και Ζωή”).

Τέλος, δεν δεχόμαστε την Αστρολογία και τη “βοήθειά” της, γιατί σαν χριστιανοί αρνούμαστε την ειδωλολατρική της θεωρία ότι τα άστρα ισοδυναμούν με θεότητες και καθορίζουν το μέλλον μας και ότι από τη θέση ή τη διάθεση των πλανητών επηρεάζεται ή απειλείται η ζωή μας.

  • Προβολές: 2097