Εκοιμήθη ο Αρχιμ. π. Γρηγόριος Μπουλούκης

 

  Εκοιμήθη ο Αρχιμ. π. Γρηγόριος ΜπουλούκηςΜε αισθήματα σεβασμού, συντριβής και οδύνης πληροφορηθήκαμε την προς Κύριον εκδημία του κατά πάντα σεβαστού και αγαπητού Γέροντα Γρηγορίου.

Η ψυχή του αειμνήστου Γέροντα από νεαρή ηλικία εθέλγετο από την αγάπη στον Δωρεοδότη Χριστό και την ευλάβεια στην Παναγία Παρθένο. Ετρώθη από θείο έρωτα και γι’ αυτό εγκατέλειψε νωρίς –σέ ηλικία 22 ετών– “καράβια και δίκτυα”, μητέρα και αδελφούς και πάντα τα ευχάριστα του κόσμου και μετώκησε από την γενέτειρά του Καμαρούλα Αγρινίου και εκοινοβίασε στην Ιερά Μονή της Παναγίας της Προυσιωτίσσης. Εκεί έθεσε τον εαυτό του υπό την πνευματική καθοδήγηση και σκέπη του αειμνήστου Γέροντός του Γερμανού Σταθογιάννη, Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής. Η παραμονή του σε αυτήν υπήρξε πνευματική. Βίωσε την αγγελομίμητη πολιτεία και ανεδείχθηκε “λύχνος πάμφωτος”.

Εκάρη μοναχός το έτος 1958. Χειροτονήθηκε Ιεροδιάκονος το 1960 και Ιερέας το 1963 από τον αείμνηστο Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Ευρυτανίας κ.κ. Δαμασκηνό και διορίσθηκε Ηγούμενος το 1963. Στην ηγουμενία έμεινε μέχρι το έτος 1973.

Στην συνέχεια διετέλεσε Ηγούμενος στην Ιερά Μονή Αμπελακιωτίσσης κατά το διάστημα 1974-1985. Από το έτος 1985 μέχρι την ασθένειά του περιόδευε ως Ιεροκήρυκας στην περιοχή του Αγίου Βλασίου.

Απλός και άδολος στην ψυχή, ταπεινός και ευπειθής, συνεπής και αφοσιωμένος στα μοναχικά του καθήκοντα και τις ακολουθίες. Ο αείμνηστος Γέρων Γρηγόριος υπήρξε υπόδειγμα αγάπης και πραότητος. Ταπεινός και μετριόφρων. Διακρινόταν για την οσιακή απλότητα και ταπεινότητα του πνεύματος και της καρδίας του, η οποία συνδιαζόταν με σύνεση και φρόνηση.

Υπήρξε πιστός τηρητής των παραδόσεων, εργατικός, αφιλάργυρος, διδακτικός, μακρόθυμος, υπομονετικός, αγάπησε την αφάνεια και ο θάνατός του μπορούμε να πούμε ότι είναι “ιδρώτων αντίδοσις, αμοιβή παλαισμάτων και στέφανος”.

Πάντοτε σκεπτόταν τον θάνατο. Όλη η ζωή ήταν μια προετοιμασία για την ώρα του θανάτου.

Ιώβειος ήταν η υπομονή του στην ασθένειά του. Αγόγγυστα την υπέμεινε και έλεγε ότι “μέ την αρρώστια αυτή η Παναγία με προετοιμάζει για την κρίση του Θεού”.

Κατά την διάρκεια της ασθενείας του έλεγε ότι είχε δει σαν όραμα να πηγαίνη στον τάφο της μάνας του και της έλεγε να ετοιμάση τον τόπο που ήταν αυτή για να μπορέση να τακτοποιηθή και αυτός. Σημειωτέον ότι ο τόπος που είναι ο τάφος της είναι πολύ στενός. Έτσι λοιπόν και έγινε· ενώ είχε κανονιστή να ενταφιαστή πίσω από τον Ιερό του Κοιμητηριακού Ναού της Αγίας Παρασκευής “διά λόγους τινάς” έγινε ο ενταφιασμός του στον τάφο που ήταν και η μητέρα του.

Ο αξιοσέβαστος Γέροντας Γρηγόριος την παραμονή της κοιμήσεώς του φώναξε κάποιο πνευματικό του τέκνο, που είχε ορίσει σαν εκτελεστή της διαθήκης του, και του είπε: “αύριο θα πεθάνω, θέλω εσύ να κρατήσης τον επιστήθιο σταυρό του γέροντός μου Γερμανού και τον δικό μου να τον δώσεις στον Π.Κ.”.

Λίγα λεπτά πριν φτερουγίση η ψυχή του φώναξε κοντά του την γυναίκα που τον διακονούσε και της είπε: “Σήμερα θα πεθάνω. Θέλω να σε ευχαριστήσω που επί δεκατρείς μήνες με διακονούσες. Να έχης την ευχή του Θεού και την δική μου και εσύ και τα παιδιά σου”. Ύστερα γύρισε το πρόσωπό του στην εικόνα του Χριστού και είπε: “Χριστέ μου εγώ είμαι έτοιμος· δεν έχω τίποτε, πάρε με”. Κύλισαν δύο δάκρυα από τα μάτια του και η ψυχή του μετέβη προς την αιώνια Πατρίδα, “τήν μένουσαν πόλιν, ής τεχνίτης και δημιουργός ο Θεός”, σε αυτή, την οποία ο Γέροντας Γρηγόριος επιζητούσε διακαώς από τα νεανικά του χρόνια.

Ένα θαυμαστό επίσης γεγονός είναι ότι το σκήνωμά του δεν είχε πάθει δυσκαμψία έως και την ώρα της ταφής του, γεγονός που παρατηρείται μόνο στους Μοναχούς του Αγίου Όρους. Όσοι είχαμε την ευλογία να συνδεθούμε μαζί του, πενθούμε και αισθανόμαστε έντονη την έλλειψη της σωματικής παρουσίας του. “Ως έδοξε” όμως “τώ Θεώ, ούτω και εγένετο”.

Θλιβόμαστε “ουχί ως οι λοιποί, οι μη έχοντες ελπίδα”, αλλ’ έχοντες την βεβαιότητα ότι ο Γέροντας Γρηγόριος “τελειωθής εν ολίγω επλήρωσεν χρόνους μακρούς, αρεστή γαρ εν Κυρίω η ψυχή αυτού” και ευρίσκεται ήδη δεδικαιωμένος στους κόλπους του Αβραάμ αφήνοντάς μας ανάμνηση αγαθή και υπόδειγμα πνευματικότητας και αγιότητας.

Ιερομόναχος Καλλίνικος Γ.

  • Προβολές: 1392

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance