Γεγονότα καὶ Σχόλια: Αν νήφωμεν - Απλή σκέψη

Αν νήφωμεν

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σε ένα θαυμάσιο λόγο του, που επιγράφεται “Ότι εκ ραθυμίας η κακία και από σπουδής η αρετή”, τονίζει την προσωπική ευθύνη του κάθε πιστού για την πνευματική του πορεία, από την οποία δεν μπορεί να τον απαλλάξη κανένας εξωτερικός παράγοντας, ούτε ακόμη η κακία του διαβόλου. Δεν φταίει ο διάβολος για την κακία μας. “Πονηρός ο διάβολος, ομολογώ καγώ, αλλ’ εαυτώ πονηρός ουχ ημίν, αν νήφωμεν”.

Αυτό το “αν νήφωμεν” εκφράζει την προϋπόθεση για την σωστή αντιμετώπιση πολλών προβλημάτων. Η νήψη είναι ιδιότητα του ξεμέθυστου νού, του νηφάλιου. “Νήφομεν”, όταν δεν αφήνουμε την προσοχή μας να αποκοιμηθή ή να αιχμαλωτισθή σε προκαταλήψεις και λογισμούς που μας υποδουλώνουν σε ποικίλα πάθη.

Η δυνατότητα της νήψεως είναι απόδειξη της ελευθερίας του ανθρώπου και αντίστροφα η νήψη συνδεδεμένη με την προσευχή κρατά τον άνθρωπο ελεύθερο και τον καθιστά δημιουργικό. Είναι μια αρετή που πρέπει να διακρίνη όλα τα μέλη της Εκκλησίας, ιδιαίτερα σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς που περνάμε.

Ο ιερός Χρυσόστομος συνδέει τη νήψη με την ενεργούσα ιερωσύνη. Βασική αρετή των ορθοδόξων ποιμένων είναι η υποκοή στην προτροπή του αποστόλου Παύλου “μή αμέλει του εν σοί χαρίσματος”, ώστε να διατηρήται αδιατάρακτη η αποστολική διαδοχή. Ο νούς τους στέκεται “βιγλάτορας” πάνω στο “μετερίζι” της καρδιάς τους και της ποίμνης τους –σύμφωνα με τις προσφιλείς εκφράσεις του αγίου Νικοδήμου του αγιορείτου– και από εκεί αποτρέπει την είσοδο στην “μάνδρα του Χριστού” κάθε πειρασμού, που προσπαθεί να αλλοιώση την πίστη και την ζωή της Εκκλησίας με προσμείξεις ανθρωπίνων διδασκαλιών και κοσμικών νοοτροπιών. Κατά τον ιερό Χρυσόστομο “τό χάρισμα της “προστασίας της Εκκλησίας” σβήνει “διά της ακηδίας και ραθυμίας” διεγείρεται δε “υπό νήψεως και προσοχής”” (Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία, σ. 78).

“Αν νήφωμεν”, θα καταλαβαίνουμε ότι η αναφορά στην κακία του διαβόλου είναι πρόφαση.

Απλή σκέψη

Σαν απλός Έλληνας πολίτης, που προσπαθεί να σκέφτεται λογικά, αναρωτιέμαι. Προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι η αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες δημιουργεί προβλήματα στις θρησκευτικές μειονότητες, γι’ αυτό η δημοκρατική μας ευαισθησία θέλησε να το απαλείψη· το ίδιο όμως δεν συμβαίνει με την αναγραφή της ιθαγένειας; Η διαγραφή του θρησκεύματος στηρίχθηκε στο άρθρο 13 του Συντάγματος, το οποίο όμως σαφώς προϋποθέτει την γνώση των θρησκευτικών πεποιθήσεων των Ελλήνων πολιτών, γιατί αλλιώς δεν θα υπήρχε λόγος να τονίση ότι η απόλαυση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων τους δεν εξαρτάται από αυτές· η αναγραφή της ιθαγένειας σε ποιό άρθρο του αντιρατσιστικού μας Συντάγματος στηρίχθηκε; Ο ρατσισμός –καί ετυμολογικά– εκφράζει τις θρησκευτικές ή τις φυλετικές διακρίσεις;

π.Θ.Α.Β.

ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

  • Προβολές: 2572