Γεγονότα καὶ Σχόλια: Η κρίση των εξετάσεων - Η ανάγκη των χαρισματικών παιδιών

Η κρίση των εξετάσεων

Οι Γενικές Εξετάσεις φέρνουν πάντα στο επίκεντρο των συζητήσεων φλέγοντα θέματα της κρατικής εκπαίδευσης. Φέτος, βέβαια, καλύφθηκε κάπως αυτό το γεγονός από άλλα γεγονότα “ολυμπιακά”, πολιτικά, ακόμη και εκκλησιαστικά. Δεν έχασε πάντως το ενδιαφέρον του. Δεν πέρασε στα αζήτητα... Προκάλεσε συζητήσεις στα Μ.Μ.Ε. με την αρμόδια Υπουργό, δημοσιογράφους και εκπροσώπους των εκπαιδευτικών, αλλά και μακριά από τις κάμερες και τα μικρόφωνα μεταξύ των άμεσα ενδιαφερομένων μαθητών, γονέων και εκπαιδευτικών.

Οι Γενικές Εξετάσεις, είτε το θέλουμε είτε όχι, αποτελούν μια κρίσιμη φάση της λειτουργίας του εκπαιδευτικού μας συστήματος, η οποία λόγω της πιεστικής φύσεώς της ερεθίζει πληγές και φέρνει στο φως προβλήματα. Βέβαια, οι πιο πολλές συζητήσεις που δημιουργούνται λειτουργούν περισσότερο ως ψυχολογικά κατευναστικά και λιγότερο ως εργαλεία αναζήτησης λύσεων. Συνήθως συζητούμε για να διορθώσουμε τα αρνητικά μας συναισθήματα, να εκλογικεύσουμε τις δυσάρεστες καταστάσεις, ώστε να ελαχιστοποιηθή η πιθανή “τραγικότητα των γεγονότων”, όπως είναι η αποτυχία στις εξετάσεις με την συνακόλουθη επιδείνωση της οικονομικής αιμορραγίας για εξωσχολικά μαθήματα. Γενικά, πάντως, είναι καλό να συζητούμε τα προβλήματά μας, αλλά πιο καλό είναι –όταν πρόκειται για συζητήσεις ιθυνόντων– να ενδιαφερόμαστε ειλικρινά για την λύση τους. Γιατί η εκπαιδευτική διαδικασία είναι ένα συνεχές πρόβλημα, το οποίο απαιτεί διαρκείς αναπροσαρμογές των λύσεων που λίγο πριν δόθηκαν.

Το τελευταίο, βέβαια, δεν σημαίνει ότι κάθε δύο ή τρία χρόνια θα πρέπη να αλλάζουμε συστήματα. Απαιτεί κυρίως την διαρκή τροφοδότηση των εκπαιδευτικών με υλικοτεχνικά μέσα και με πνευματικά εφόδια που θα τους καθιστούν ικανούς να βοηθούν αποτελεσματικά τους μαθητές τους στην απόκτηση γνώσεων, αλλά και στην ψυχολογική και πνευματική ολοκλήρωσή τους.

Η ανάγκη των χαρισματικών παιδιών

Έχει αποδειχθή από σχετική επιστημονική μελέτη ότι το 50% των χαρισματικών ή των ταλαντούχων παιδιών εγκαταλείπουν τις σπουδές τους ως την εφηβεία (Βήμα 15-5-2004).

Τα παιδιά που ξεφεύγουν από τον μέσο όρο των συμμαθητών τους εύκολα απογοητεύονται, είτε από αδέξιες κινήσεις των μεγάλων, είτε γιατί τα διδασκόμενα μαθήματα δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις τους, οπότε τα βρίσκουν ανιαρά, είτε ακόμη γιατί οι συμμαθητές τους δεν συμβαδίζουν με τα ενδιαφέροντά τους.

Τα παιδιά αυτής της κατηγορίας δείχνουν με τον πιο έντονο τρόπο την ανάγκη μιας ολοκληρωμένης παιδείας, η οποία μαζί με τις γνώσεις –ανάλογες με την δεκτικότητα κάθε παιδιού– θα προσφέρη ψυχική καλλιέργεια, η οποία θα βοηθά τα παιδιά να συνδέουν την γνώση με την αγάπη, τα φυσικά προσόντα με την μετριοφροσύνη, τους νόμους της φυσικής με το πνευματικό νόημα του κόσμου, το πείραμα του εργαστηρίου με την εμπειρική θεολογία, την μοναχική πορεία στην μελέτη με την ανοιχτή επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους.

Μια τέτοια παιδεία χρειάζεται προφανώς ως θεμέλιο την θεολογία των Πατέρων.

π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

  • Προβολές: 1351

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance