Γραπτό κύρηγμα: Κυριακή, 22 Αυγούστου, Οι Όσιοι και Ασκητές

Κυριακή, 22 Αυγούστου

Κατά την διάρκεια των διωγμών, που ήταν η μεγαλύτερη και ενδοξότερη περίοδος της Εκκλησίας, αναδείχθηκαν οι Μάρτυρες, για τους οποίους μιλήσαμε σε μια από τις προηγούμενες Κυριακές. Όταν τελείωσαν οι διωγμοί, τότε σταμάτησε το μαρτύριο των Χριστιανών, έπαυσε να χύνεται το αίμα τους, αλλά όμως τα μυστικά και αόρατα μαρτύρια δεν σταμάτησαν. Το μαρτυρικό πνεύμα της Εκκλησίας συνεχίσθηκε με την ζωή των Οσίων και Ασκητών.

Η λέξη “όσιος” έχει πολλές σημασίες, αλλά εδώ χρησιμοποιείται με την έννοια του ευσεβούς, του αφοσιωμένου στον Θεό, του καθαρού, του αγνού. Ο Απόστολος Παύλος στην προς Εβραίους επιστολή του χρησιμοποιεί αυτόν τον όρο για τον Χριστό, τον μεγάλο αρχιερέα, λέγοντας: “Τοιούτος γαρ ημίν έπρεπεν αρχιερεύς, όσιος, άκακος, αμίαντος, κεχωρισμένος από των αμαρτωλών και υψηλότερος των ουρανών γενόμενος” (Εβρ. ζ΄, 26). Επειδή ο Μέγας Αρχιερεύς είναι όσιος, γι' αυτό και οι Επίσκοποι που είναι εις τύπον και τόπον του Χριστού πρέπει να είναι όσιοι, κατά τον λόγο του Αποστόλου Παύλου: “δει γαρ τον επίσκοπον... είναι φιλόξενον, φιλάγαθον, σώφρονα, δίκαιον, όσιον, εγκρατή...” (Τιτ. α΄, 8). Αλλά αυτήν την οσιότητα πρέπει να έχουν όλοι οι Χριστιανοί και μάλιστα οι προσευχόμενοι, γι αυτό και λέγει πάλι ο Απόστολος Παύλος: “Βούλομαι ουν προσεύχεσθαι τους άνδρας εν παντί τόπω, επαίροντας οσίους χείρας χωρίς οργής και διαλογισμού” (Α΄ Τιμ. β΄, 8).

Ειδικά με τον όρο αυτόν χαρακτηρίσθηκαν οι άγιοι Πατέρες, εκείνοι που έζησαν ασκητική και οσιακή ζωή, αγωνίσθηκαν σε όλη τους την ζωή σε Μοναστήρια, σε ερήμους, σε σπήλαια για να εφαρμόσουν τις εντολές του Χριστού και είχαν οσιακά τέλη. Γι αυτό στα συναξάρια λέγεται γι αυτούς εν “ειρήνη τελειούται”.

Εάν οι μάρτυρες αξιώθηκαν να χύσουν το αίμα τους και να δώσουν την ζωή τους για την δόξα του Χριστού και της Εκκλησίας, οι Όσιοι και Ασκητές που έζησαν σε περίοδο ειρήνης της Εκκλησίας απεδείχθησαν οι “μάρτυρες τη προαιρέσει”, κατά την έκφραση του Μεγάλου Αθανασίου. Αυτό σημαίνει ότι είχαν την αγιασμένη ζωή των μαρτύρων, είδαν τον Θεό και είχαν κοινωνία μαζί Του, είχαν μέσα τους την επιθυμία και την έμπνευση να μαρτυρήσουν για τον Χριστό, αλλά δεν τους δόθηκε η δυνατότητα να το πράξουν. Στην πραγματικότητα, όμως, έζησαν σε ολόκληρη την ζωή τους το επίπονο μαρτύριο του αγώνος για να υπερβούν τα πάθη και τον θάνατο που υπάρχει μέσα στον άνθρωπο, και να νικήσουν τον διάβολο και τις μεθοδείες του.

Όταν διαβάση κανείς τον βίο του Μεγάλου Ανωνίου, που τον έγραψε ο στύλος της Ορθοδοξίας Μέγας Αθανάσιος, θα δη εκεί το πώς ο Μέγας Αντώνιος σε όλη του την ζωή υπέστη το πολυχρόνιο μαρτύριο εναντίον του διαβόλου και έζησε την δόξα της μαρτυρικής ζωής. Αυτό το βλέπει κανείς και όταν διαβάση όλα τα Συναξάρια των Οσίων και Ασκητών, αλλά και το περίφημο βιβλίο που συνέγραψε ο όσιος Ιωάννης ο Σιναΐτης, που λέγεται “Κλίμαξ”.

Τόσο οι Μάρτυρες του αίματος, όσο και οι Μάρτυρες της συνειδήσεως πρέπει να είναι τα πρότυπά μας. Αυτοί είναι τα μεγαλύτερα αδέλφια μας που αγωνίσθηκαν στον στίβο της ζωής, αυτοί είναι οι μαθητές του Πνεύματος. Και εμείς τώρα καθόμαστε στις κερκίδες αυτού του πνευματικού σταδίου και βλέπουμε τους αγώνες τους και θαυμάζουμε την καρτερία τους, την υπομονή τους, και την δύναμή τους, που ήταν δύναμη του Χριστού. Πρέπει όμως και εμείς κάποτε να μη στεκόμαστε στον θαυμασμό, αλλά να κατεβαίνουμε μέσα στο στάδιο για να αγωνισθούμε και εμείς τον καλόν αγώνα της πίστεως, για να λάβουμε το στεφάνι της ζωής.

† Ο Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΣ

Ετικέτες: ΓΡΑΠΤΑ ΚΥΡΗΓΜΑΤΑ

  • Προβολές: 1529

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἱστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance